Als voorbereiding op de winterbivakstages trek ik er altijd rond half januari met de deelnemers op uit in de Ardennen. Ideaal om elkaar beter te leren kennen, materiaal uit te testen en de oriëntatieskills aan te scherpen.
Op een klassieke stafkaart in België zie je typisch een mikmak van paden, wegen, weiden, bossen en dorpjes. Om ons wat meer in te leven in de winterse realiteit van de bergen, waar alles bedekt is met sneeuw en enkel het reliëf zichtbaar blijft, duw ik mijn groep een oro-hydrografische kaart in de hand. De wereld bestaat nu enkel nog uit hoogtelijnen en waterlopen. Een leuke uitdaging om hiermee te navigeren.
Van de Ninglinspo naar Stoumont
Afstand: 22km, 850m stijgen, 670m dalen
Ook in januari zijn er nog drijfjachten en dus bepaalt de tool ‘chasseonweb‘ dat we vandaag ten westen van de Amblève blijven. In de rivier liggen grote kwartsietrotsen, de overblijfselen van een harde geologische laag waarin de rivier zich een weg heeft gebaand. Maar uiteraard denkt een lokale legende daar anders over:
“In ruil voor zijn ziel verkreeg Hubert Chefneux van de duivel een prachtige windmolen waarvan hij droomde. Maar bezorgd om die ziel te redden, bleef de vrouw van de molenaar waken. Ze verborg zich in de molen, hield in haar handen een medaille van Onze-Lieve-Vrouw van Dieupart en bad de hele nacht.
Bij het opkomen van de zon weigerden de wieken van de molen te draaien en, buiten zinnen van woede, liet Satan de molen neerhalen, waarvan de kolossale blokken de berg afrolden tot in de bedding van de Amblève.” (bron)
Na een tof paadje op de flank glibbert onze route over een modderige rivierbedding. We gaan al zeker niet thuiskomen met een propere broek. Even laater gaat het met een Debbie-fantasietje de hoogte in. Tijdens de pauze bovenop de heuvel worden tips uitgewisseld tussen de beginnende en gevorderde winterbivakkers.
Vanaf nu gaat het op en neer tussen de zijriviertjes van de Amblève. In mijn zoektocht naar toffe bospaadjes en een gezellige picknickplek komen we een tweetal keer op privéterrein terecht en lopen op de koop toe ook nog eens de eigenaars tegen het lijf. Gelukkig geen kwade reacties. Iedereen wordt goedgemutst van dit zonnige weer blijkbaar.
Het beboste landschap trekt open bij de doortocht van stille dorpjes als Lorcé en Chession. Daar is het oriënteren op een kaart zonder wegen uiteraard wel wat lastiger en af en toe komt het kompas te voorschijn. Al bij al lukt het allemaal best vlot.
Nabij het Château de Targnon wordt de Amblève overgestoken en in de avondschemering ligt Stoumont op ons te wachten. Net voor de goden het licht helemaal uitknippen, gooien we voldaan de rugzakken neer op de bivakweide van Le Fagotin. Door het jachtseizoen was het nog niet mogelijk om een weide te huren van boeren en dus zetten we de tenten op in de tuin van dit jeugdverblijf. Na het avondeten volgt een lawinequiz en een nachtoriëntatie met GPS & smartphone.
Terug naar de Ninglinspo
Afstand: 14km, 470m stijgen, 645m dalen
De groep krijgt nu de opdracht om mij te volgen en onze wandelroute uit te tekenen op een blanco oro-hydrografische kaart. Het zonnetje is weer volop van de partij en we krijgen een echt lentegevoel.
Bovenop de heuvel komen we in een groot veenlandschap terecht in het hartje van le Parc naturel des Sources. Wat verder duiken we via het prachtige en wilde bosriviertje de Chefna terug naar de Amblève.
Bij Quarreux gaat het voor een laatste keer stevig omhoog. Een steile klim van 200 hoogtemeters loodrecht de helling op, test de stevigheid van de kuiten. Een prachtige lunchplek bovenop een rots is de beloning.
We testen nog even het oefenen met de lawinebieps vooraleer de laatste afdaling in te zetten richting de vallei van de Ninglinspo. Zoals verwacht komen we hier behoorlijk wat volk tegen.
Via de Roches Crahay dalen we af naar één van de vele watervalletjes waarvoor het valleitje bekend staat: de Cascade de la Chaudière. Het geslaagde weekend eindigt op het terras van de lokale brasserie.
PRAKTISCHE INFO
BEREIKBAARHEID
De vallei van de Ninglinspo is bereikbaar met trein (naar Aywaille) en bus (naar Nonceveux-Ninglinspo) maar de aansluiting vanaf het station van Aywaille is in het weekend slecht geregeld met 1u13 overstaptijd op de heenreis. Op weekdagen is het slechts 15min. De terugreis kan wel vlotter verlopen afhankelijk van je aankomsttijd.
Een alternatief is in Aywaille starten en eindigen, dan worden beide dagetappes wel wat langer. Op dag 1 zou ik meteen doorsteken tot nabij Château de Spirlet en daar inpikken op onze route (reken op 25km, 970m stijgen en 760m dalen) en dag 2 verlengen via grotendeels de GR15 met enkele alternatieve paden (23,5km, 980hm, 1090m dalen). Twee stevigere etappes dus voor geoefende wandelaars die dit best in de lente of zomer afstappen als de dagen wat langer zijn. Ik ga dit parcours nog eens uittesten op een later tijdstip.
Wie met de auto komt, vindt aan het begin van de vallei van de Ninglinspo of er net voor langs de grote weg vrij veel parking. Kom zeker ’s morgens op tijd want in de loop van de dag loopt de parking snel vol met dagtoeristen.
AANDACHTSPUNTEN
Als je in de periode oktober – januari op stap gaat, moet je zeker checken of er geen drijfjacht is. De meeste jachten worden tijdig aangekondigd via Chasseonweb. Je moet gewoon de gebruiksvoorwaarden goedkeuren en daarna de datum intikken waarop je wilt stappen. Dan zie je de zones die die dag afgesloten zijn in het rood gearceerd op de kaart. Dit kan je vergelijken met de kaart van het parcours.
Eén bospad loopt door (langs?) privéterrein en het toeval wil dat er net ook een bosbouwer aan het werk was die ons gelukkig gewoon liet passeren. Je bent er snel doorheen. Een beter alternatief is er niet meteen dus ik zou me niet te veel zorgen maken. Eventueel kan je wel toestemming vragen mocht er iemand rondlopen.
KAARTEN
De route is uitgestippeld in Alpenvereinaktiv. Soms volgden we GR-routes, af en toe lokale paden of niet gemarkeerde routes.
Je kan mijn gpx op de site van Alpenvereinaktiv downloaden.
Ik had ook volgende stafkaarten van het NGI (1:25.000) bij:
- 49/3-4 Spa
- 49/7-8 Stoumont
Je vindt hier een overzichtskaart van de route:
OVERNACHTEN
We bivakkeerden in de tuin van Le Fagotin asbl, waar je overigens ook binnen kan slapen. Er zijn kamers en dortoirs. Je zal hoe dan ook zelf voor je avondmaal en ontbijt moeten zorgen die je kan nuttigen in een keukentje. Veel plaats is er daar niet, voor een 12tal mensen ongeveer). Grotere groepen kunnen ook maaltijden aanvragen.
Een bivak kost 12 euro per persoon. Er is een grote tuin waar je vlot je tent kwijt kan en er zijn ook picknickbanken. Ik vond het alleszins een toffe plaats om te bivakkeren. De voorzijde van het verblijf ligt wel langs een drukke weg maar ’s avonds en ’s nachts was er zo goed als geen verkeer.
Voor de bivakkers zijn er alternatieven zoals het platform Welcome to my garden. Inzoomen op het kaartje en je ziet de tuinen staan. Een jaarabonnement kost 36 euro, pas dan kan je ook eigenaars contacteren. In principe hoef je voor een overnachting niet te betalen, maar iets kleins en lekkers meenemen is altijd fijn natuurlijk. In Stoumont zijn er geen tuinen, wel in La Gleize iets verder of in Chession (op het parcours van dag 1, dan kan je de twee etappes iets meer gelijk opsplitsen qua afstand).
BEVOORRADING
Er is een bakkerij in Stoumont.
Debbie's tochten 
Plaats een reactie